Prakkari? nei, það vantar eitthvað alveg nýtt orð yfir hann

Sko! Um daginn átti SD að fara að sofa, hann gat ómögulega sofnað í sínu rúmi svo hann fékk fyrir náð og miskunn að sofna í mínu rúmi...eða svoleiðis átti þetta að vera. Þegar ég kíkti á hann var hann reyndar sofnaður en hann hafði aaaaðeins komist í skóladótið mitt...



Annað kvöld, stuttu síðar fékk hann einnig að sofna í mínu rúmi, Hrafnhildur kom í heimsókn til mín svo ég setti hann inn í rúm, kyssti hann góða nótt og bað hann um að fara strax að sofa. Eftir 5-10 mín heyrum við hrikalegan dynk í ofninum í herberginu. 4 sek. síðar öskraði gormurinn. Tók hann fram og spurði hvað hann hefði eiginlega verið að gera þar sem hann lenti með hnakkann á ofninum. "hoppa" svaraði hann. Við Hrafnhildur vorum að reyna að sannfæra hann um að það mætti ekki hoppa í rúminu þegar hann viðurkenndi að hann hefði verið að fara í HANDAHLAUP! uppi í rúmi og þess vegna lent á ofninum. Munaði litlu að húðin hefði sprungið á kúlunni...hjúkk.

En jæja, ég leit af honum í hálfa mínútu um daginn og kom að honum þegar hann var búinn að klára sólarvörnina úr brúsanum...

Í morgunn átti hann svo að fara í leikskólann en það gekk frekar erfiðlega að koma honum á lappir. Með ofursætu og mjúku röddinni sinni bað hann mig að kúra aðeins með sér í rúminu áður en hann færi á fætur....hvernig segir maður nei við því? Ég lagðist uppí og bað hann að lofa mér að fara þá strax í föt þegar ég segði til. Jújú hann var til í það. Needless to say...þá sofnuðum við bæði og vöknuðum ekki fyrr en það var orðið of seint að fara í leikskólann. Sem er kannski ekkert slæmt fyrir utan það að hann vaknaði á undan mér...
Þegar ég rauk frammúr eftir að fatta að hann væri farinn, fann ég hann í herbergi systur sinnar enn einu sinni. Hann hafði "puntað" sig aðeins og var með varagloss, augnskugga og lím-eyrnalokka. - alltaf að herma eftir stóru systur sko...

Stuttu síðar tek ég eftir að það var eitthvað fleira skrítið, birti hér mynd með og bið ykkur um að giska á hvað er öðruvísi... (hægt er að klikka á myndina til að fá hana stóra)

Fyrir utan svo auðvitað að hann fór greinilega á fætur í nótt...EINN og kveikti ÖLL ljós. Ég hafði um kvöldið brotið saman þvílíkt fjall af handklæðum sem ég átti bara eftir að setja inn í skáp, þau voru vel og vandlega tekin í sundur og lögð eins og teppi um alla stofuna og ganginn...ÆÐIS!

Prakkarastrik

Ég geri stundum tilraunir til að reyna að læra með gorminn heima....án árangurs...meira svona til erfiðis. Hann var rólegur og nokkuð hljóður í 5 mínútur um daginn, gott ef ég gat ekki opnað bók og lesið nokkrar línur til tilbreytingar. Fannst hann þó nokkuð MIKIÐ hljóður svo ég kíkti á hann. Þá sat hann inni í herbergi systur sinnar og naglalakkaði gólfið bleikt!! AAARrrrrrrgggghhhh...!

Gargaði auðvitað á hann að það mætti að sjálfsögðu ekki naglalakka gólfið fagurbleikt. Það væri bara BANNAÐ!! Náði mér í naglalakkseyðir og náði öllu lakkinu af gólfinu.....á endanum - enda var hann búinn með HEILT GLAS af bleiku naglalakki. WELL, á meðan ég þreif gólfið sat hann að ég hélt hljóður og skömmustulegur á bak við mig. Ég hugsaði á meðan ég kláraði að þrífa ósköpin upp að ég hefði átt að taka mynd af þessu og setja í "minninga"möppuna hans, ...er komin með slatta af efni í þann hluta. Ég skutlaðist svo inn á bað til að henda pappírnum sem ég hafði notað og þegar ég kom til baka sá ég að hann hafði nú heldur betur ekki setið SKÖMMUSTUlegur fyrir aftan mig.

Ó nei, hann hafði setið með sólheimaglott og var að naglalakka gólfið SILFRAÐ!!!!!!!!! VEEEIIIIIIIIIINNN... WTF?
Mér var svona u.þ.b. allri lokið....sá að það hafði ekki skilað neinu að garga á hann og skamma svo ég taldi svona ca. upp á 200 og spurði hann svo rólega hvað hann hefði eiginlega verið að gera? "mála gólfið fínt" var svarið. Spurði hann svo hvort ég hefði ekki verið að banna honum að mála gólfið fínt? "Nei" svaraði hann. Taldi aftur upp á 200 og sagði honum að ég hefði víst bannað þetta. Hann var fljótur að svara: "Nei, það má ekki mála gólfið BLEIKT, ég gerði hvítt núna" gaaaaaarrrggghhh.....

Iðnaðarmenn...

hehh...sko! 27. september síðastliðin bloggaði ég um að geymslan mín væri á floti. Byggingarstjóri hússins ætlaði að kíkja á þetta seinnipartinn þann dag. Ég beið heima allan daginn eftir honum.....hann kom í DAG!! Spurning hvenær hann kemur svo aftur til að LAGA þeta...eigum við að skjóta á 20. nóv?

...minni á MASSA rigninguna sem er NÚNA...arrrrrgghhhh...

Vinur í raun...!

Hún Idda er sko vinur vina sinna og reddaði mér alveg þegar ég var með Cranberries lag á heilanum og sendi mér þetta:

Hlaðan...

Það getur verið erfitt að einbeita sér hérna þegar næsti maður andar svoooo hátt með nefinu, annar alltaf geyspandi og sá þriðji fór úr skónum....ekki góð hugmynd.

Þeir sem þekkja mig vita líka að ég átti mjöööööög erfitt með mig þegar einn hérna fór úr skónum sínum og vippaði sér í þá al-hallærislegustu inniskó sem ég hef á ævi minni séð...ég er enn að hlæja...svona innra með mér.

Gleymdi...

Lúmskur...var að reyna að taka mynd af LK þegar SD tróð sér inná.....einhverra hluta vegna með kaffikönnuna með sér??

5%

Sérstakt

Það eru fleiri en húsfrúin sem halda að þeir hafi "listræna *hóst* hæfileika" til að skreyta veggi heimilisins.
Já, ég hélt í sakleysi mínu að ég gæti kannski lært í nokkrar mínútur í dag þó SD væri heima.......BOY was I wrong!! Hann var hljóður í svona 2 mínútur og kom svo til mín vopnaður sólheimaglotti og sagðist hafa verið að gera svolítið. Ég spurði hann vitanlega hvað hann hefði þá verið að gera og þá tísti í mínum "Ég var að liiita........á vegginn sko". Jája, hann gerði sér lítið fyrir og litaði báða forstofuveggina, takið vel eftir strikinu sem liggur niður með ÖLLU horninu...hér er sko vandað til verks! Hah!

En já, yfir í allt annað, ég smellti mér á foreldrafræðslufundinn og sé sko alls ekki eftir því. Ohhh...það var svooo gaman, maðurinn ekkert smá skemmtilegur og ótrúlega margt sniðugt sem hann var að segja. Lærði barasta helling af þessu. Það sem kom mér hins vegar á óvart var að það mættu 50...alveg í MESTA lagi 60 manns. Fundurinn var "opinn öllum áhugasömum foreldrum í Kópavogi" og t.d. VEL auglýstur í skóla LK...ótrúlegt! Ég vil taka það fram að í Kópavogi eru 10 grunnskólar...10!! ekki flókið reiknisdæmi...

Samviskan...

Nú fékk ég póst í vikunni þar sem auglýstur var fundur fyrir foreldra. Pósturinn vakti í sjálfu sér enga brjálaða lukku eða spenning í að fara, ef ég á að vera alveg hreinskilin þá lokaði ég póstinum jafn hratt og ég opnaði hann. Nema hvað svo sendir skólastjórinn annan póst þar sem mælst er til að bekkjarfulltrúar mæti á fundinn...fyrir þá sem eru búnir að gleyma þá varð ég einhverra hluta vegna bekkjarfulltrúi.

Arrrggg...nú finnst mér eins og ég þurfi að fara en samt æjiii...veit ekki. Ohhh...hef það heldur ekki í mér að "skrópa". Finnst ógeðslega lélegt að mæta ekki en langar samt ekki. Garg!

Annars var ég á foreldrafundi áðan með kennaranum hennar LK og hún hafði barasta ekkert við mig að tala, LK er að brillera! Fékk sérstaklega hrós fyrir að fara alltaf eftir fyrirmælum, ganga vel um og vera stillt og góð. Æðis!

Æðislega frábært!!!

Nú á enn einu sinni að fara að loka deildum á leikskólanum. SD verður því heima einu sinni í viku frá og með næstu viku! ÆÐI!

Ekki það, voða notalegt að hafa hann heima en nú þarf ég að fara að druslast til að læra og ná upp því sem ég hef misst úr.......garggghhhhh...

Chicken....

Er kjúklingur með essi í gær og í dag. Glötuð...fékk þessa massa fínu sýkingu undir húðina or sum?? Varð voða fín í andlitinu :P ...eða ekki. En allt að lagast núna, bólgan farin og sýklalyfjakokteillinn blívar bara 4 sinnum á dag. BARA mér tekst þetta..hah!

er svo eiginlega bara búin á því...svooo þreytt...svoooo uppgefin. Langar bara að sofa í viku, helst borða og sofa og sofa soldið meira. Hvernig væri það nú? hmm...

Orkusugur!

Í þessarri færslu ætla ég að reyna að halda aftur af mér og blogga kurteist um eitt sem er að angra mig. Fyrirgefið mér ef ég missi út úr mér eitthvað óviðeigandi...

Nú á afmælisdaginn minn 3. október síðastliðinn lést afi minn. Áður en ég held lengra vil ég þó vinsamlegast biðja um að fá ekki samúðarkveðjur í commentin, þau eru óviðeigandi. Pabbi hringdi í mig um hádegið á afmælisdaginn minn og lét mig vita. Ég verð að viðurkenna að mér létti eiginlega, ég vissi að hann hefði verið að bíða eftir að fá að fara. Ég var fegin fyrir hans hönd.

Ég hef ákveðið að fara ekki í jarðarförina næstkomandi laugardag. Til að málin séu á tæru þá er jarðarförin ekki í næsta hverfi heldur á Húsavík en það er þó ekki heila málið. Það eru margar ástæður fyrir því að ég fer ekki, engin ein.

Það sem er að trufla mig eru systur pabba og bróðir mömmu(sá eldri). Þau geta ekki með nokkru móti virt það að ég hafi ákveðið þetta. Þau eru fussandi og sveijandi í símann við foreldra mína og tuðandi yfir þessu. Merkilegast við þetta er... tökum dæmi... Bróðir mömmu, kvartarinn, mætti ekki í brúðkaup systur sinnar (mömmu(&pabba)), hvoruga fermingarveislu okkar bróður míns...né aðra viðburði sem hafa verið í okkar fjölskyldu - svo ég flæki þetta örlítið er konan hans svo SYSTIR PABBA!!! Við hins vegar höfum keyrt hundruði kílómetra norður og til baka til þess eins að fara í eitt lásí kökuboð hjá þeim....OFT! Þau hins vegar koma ALDREI nema þurfa að fara til læknis/tannlæknis/augnlæknis eða í búðir hér fyrir sunnan. Gott og vel...

Ég er þó mest hissa á því að í þessu "hneykslismáli" hefur ENGINN hringt í MIG og spurt MIG af hverju ég komi ekki. Heldur þarf að tuða og nuða í foreldrum mínum eins og þau séu óhæfir uppalendur 27 ára gammallar sjálfráða...já, ég er að tala um mig!! Ég er í símaskránni people...

Það er líka eins og fólk sé haldið ákveðnu minnisleysi gagnvart þeirri staðreynd að afi minn var afskaplega lítill "AFI" minn, sem er svolítið annað en ég get sagt um hin barnabörnin sem bjuggu fyrir norðan. Hann sýndi engann áhuga á því sem ég var að gera...ever...alla vega svo ég viti til. Hann gat aldrei spjallað við mig. Ég var þó mjög samviskusöm og heimsótti hann í hvert skipti sem ég fór norður (sem er á hverju ári...stundum oftar en einu sinni). Hann talaði um það nokkur skipti í röð að frændi minn væri líklegast náttúrulaus...því hann átti bara hund. Svo þegar manngarmurinn eignaðist loksins barn þá talaði afi bara um veðrið. Við áttum bara enga samleið.
Ætli það sé ekki best að skrifa sem minnst um hann hér enda er ég ekkert að agnúast út í karlgarminn.

Æji....ég er hætt að spá í þetta, hugsa að ég hafi þegar farið mína síðustu ferð norður í bili.

Ég bara þoli ekki fólk sem baktalar mann og smælar svo sólheimabrosi næst þegar það hittir mann og minnist ekki á eitt né neitt.

Whatever!

Magasár..?

Ég er yfirleitt ekki þessi stressaða týpa...

...en ég veit ekki um neitt sem stressar mig jafn mikið og að halda barnaafmæli. Þá er ég ekki að meina fyrir ömmurnar og afana. *dæææssss*